In nieuws

De heftige werkelijkheid van de gedwongen sterilisatie en gedwongen medische ingrepen.

Op 17 februari 2020 wordt door Williemijn Kempen, een transgender vrouw, aangekondigd dat zij samen met een aantal anderen de gang naar de rechter maakt, vanwege de gedwongen sterilisatie die zij moest ondergaan om haar registratie in de Basis Registratie Personen, de BRP, aan te laten passen. Zie ook het artikel hierover in de Volkskrant.

Tot juli 2014 was er een gang naar de rechter voor nodig om op de juiste manier geregistreerd te zijn en de BRP aan te passen. Dit proces was alleen mogelijk met een verklaring van een ziekenhuis. In deze verklaring stond dat alle, voor de transgender persoon mogelijke, medische zorg was gedaan, inclusief een ingreep om onvruchtbaar te worden, de zogenaamde sterilisatie-eis. Onder ‘alle mogelijke zorg’ werd naast de sterilisatie alles verstaan wat medisch mogelijk was, dus ook de eis dat iemand hormonen gebruikte en dat alle operaties, die zonder al te veel complicaties mogelijk waren, uitgevoerd waren. Er was dus naast de sterilisatie ook een eis tot gedwongen behandeling.

De procedure om het geslacht aan te passen was meestal een procedure op papier, echter er was een mogelijkheid dat de rechter de transgender persoon zelf wilde zien. Zo kon het gebeuren dat advocaten moesten uitleggen dat rechters dit soms ook deden. Het simpele feit dat dit meestal niet gebeurde maakte het niet minder gênant en vernederend.

Er was een rapport van nota bene Human Rights Watch (HRW) in 2011 voor nodig om deze kwalijke praktijken (gedwongen sterilisatie en medische behandelingen) aan de orde te stellen. HWR is een organisatie die zich meestal bemoeit met de mensenrechten in dictaturen en staten waar de rechten van mensen met voeten worden getreden. Het was voor onze overheid dus nogal gênant dat HRW dit rapport uitbracht. In dit rapport werden de eisen een schending van de mensenrechten genoemd en werd aan de overheid de oproep gedaan de praktijk van gedwongen medische ingrepen per direct te stoppen.

https://www.hrw.org/nl/news/2011/09/13/243970

https://www.hrw.org/sites/default/files/reports/netherlands0911nlsumandrecs.pdf

Het duurde na dit rapport nog tot juli 2014 voordat eindelijk de wet was aangepast en er geen gedwongen medisch handelen meer noodzakelijk was om als transgender persoon juist geregistreerd te worden. Tussen 2011 en 2014 werd de wet keer op keer uitgesteld en alleen door stevig aandringen van onder andere Transgender Netwerk Nederland is de nieuwe wet er uiteindelijk gekomen.

Het is dus nog maar 6 jaar gelden dat de Transgenderwet in werking trad en er niet langer een gang naar de rechter nodig was om het geslacht in de BRP te laten aanpassen en ook niet langer steriliteit werd geeist.

Al met al is een welgemeend excuus op zijn plaats, niet alleen voor de gedwongen sterilisatie maar ook voor alle andere dwang tot medisch ingrijpen.