Ervaringen van anderen en ervaringen delen met anderen uit de doelgroep? Hier kan jouw verhaal komen te staan. Je kunt je verhaal of tekst aanleveren aan redactie@transvisie.nl. De redactie bepaalt of een ervaringsverhaal daadwerkelijk wordt geplaatst.

Uitzending over Hindoestaanse LHBT’ers

In deze uitzending met als titel :”Wat zullen anderen zeggen” komen een lesbische, homo en transgender aan het woord. Deze uitzending is nog te zien op de NTR.

Daan ontmoet Marion

Hierbij nodigt Daan je uit om zijn nieuwste documentaire op Youtube te bekijken. In deze aflevering ontmoet Daan Marion Vos.Marion is een fotograaf met een bijzonder levensverhaal. Naast haar werk als straatfotograaf is ze bezig met een serie over haar eigen “transdemonen”. Een indrukwekkende fotoserie waarin ze op haar manier afrekent met de demonen uit haar verleden. Daan is met haar dieper ingegaan op wat deze demonen inhouden en hoe de pijn uit haar verleden haar vandaag de dag beïnvloedt. Marion is een vrouw die geboren is in het lichaam van een jongen. Door gebrek aan acceptatie in haar omgeving kon ze hier pas rond haar 26e volledig voor uitkomen. Daarna is ze de fysieke transitie ingegaan van man naar vrouw. Inmiddels is dit dertig jaar geleden. Heeft ze deze oude pijn een plekje kunnen geven? Werk van Marion vind je hier.

Project m-bodyment

Aan het project m-bodiment van het Canadese Human Rights Trust, een videoserie over een negatief body image bij mannen deden ook enkele transmannen mee. Bekijk de serie

Blog met hele diverse intems over genderdiversiteit

De blog Gendervariety | Let’s talk about gender, bevat hele diverse Nederlandstalige persoonlijke verhalen.

Brief aan je jongere zelf, ‘Uit de kast’

Tom (31) schrijft een brief aan Tom (13). Deze brief is geplaatst in Psychologie magazine. Hieronder volgt de tekst: “Lieve kleine jongen, Ik weet dat jij daar bent, diep van binnen, achter een dikke muur, verstopt voor de buitenwereld. Soms kom je heel even naar buiten en geniet je ervan als iemand in jou de jongen ziet die je werkelijk bent.

Je hoeft je niet langer aan te passen. Je knipt je haar kort, draagt jongenskleren en gedraagt je als man. Ik weet dat je je best wel schaamt en ontzettend bang bent voor de reacties die zullen komen, wanneer je uitspreekt dat jij je eigenlijk een jongen voelt.

Je bent bang om niet geaccepteerd te worden in deze wereld vol met vooroordelen over transgenders. Ik weet dat je moeite hebt om andere mensen te vertrouwen en over je gevoelens te praten. Ga op zoek naar iemand die je wel kunt vertrouwen, want die mensen bestaan! Neem die drempel en begin er voorzichtig over.

Wat heb je te verliezen? Loop er nou niet te lang mee rond dat is zonde van alle jaren die je daardoor nog langer ongelukkig zult blijven. Ik weet dat je sterk genoeg bent om ermee voor de draad te komen. Ik weet dat je iedereen kan uitleggen waarom het geslacht wat jij met de geboorte toegewezen hebt gekregen niet klopt. Ik weet dat de psychologen en dokters in het ziekenhuis jou hiermee kunnen helpen.

Kom nu alsjeblieft naar buiten en laat de wereld zien wie je bent, zodat je van je vrijheid kunt genieten en eindelijk jezelf mag zijn. Je hebt nog een heel mooi, gelukkig en liefdevol leven voor je, dat op je wacht. Je bent een knappe en gevoelige jongen. Ik ben trots op jou en ik hou van jou! Tom de Grote”

Selfies

21 mooie selfies van transgenders

Lef of geen lef

“Jij hebt wel lef, dat je dit zo doet met je leven!” Eén van de reacties die ik uit mijn omgeving kreeg tijdens mijn transitie van vrouw naar man. Zelf zie ik het eigenlijk helemaal niet als prestatie, dat ik ben gaan leven als mezelf. Het voelde voor mij niet als een keuze, maar als een noodzakelijke stap om eindelijk echt gelukkig te kunnen worden.

Wat maakt dan dat mensen het toch zien als lef hebben om in transitie te gaan? Ik denk dat ze het zichzelf onmogelijk kunnen voorstellen hoe het is om te leven met een identiteit: het gevoel man of vrouw te zijn, die niet overeenkomt met het lichaam, waarmee je geboren bent. De hormoonbehandeling en operaties die je ondergaat zijn gewenst in dit geval. Het is wel een onbekende weg, waarbij je vooraf niet kan weten wat het je precies zal brengen. Maar maakt dat dan dat je er lef voor nodig hebt om deze weg in te slaan?

Of is er nog meer? Ik denk dat de ontwetendheid mij uiteindelijk meer grijze haren heeft bezorgd dan het medische traject. Ik heb mijn studie niet kunnen afmaken vanwege discriminatie en dan betaal je best een hoge prijs voor iets waarmee je simpelweg geboren bent.

‘Transgenders, dat zijn toch alleen mensen met problemen’. Dit kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd door een docent. Dat is precies het negatieve beeld waar wij tegen vechten en maakt dat wij wel degelijk lef moeten hebben om ervoor uit te komen dat wij transgender zijn.

Als ik mezelf ga vergelijken, zie ik nu geen enkel verschil meer met een willekeurige leeftijdsgenoot in wat voor opzicht dan ook. Ik heb me uiteindelijk goed kunnen ontwikkelen ondanks de tegenwerking die ik heb gehad.

Er is nog een lange weg te gaan om de wereld te laten zien dat wij ook liefdevolle en waardevolle mensen zijn voor de samenleving en net als ieder ander mens geaccepteerd zouden moeten worden. Ik hoop dat er dan steeds minder lef voor nodig is om uit de kast te komen en te kunnen zijn wie je bent. Tom de Grote Noot van de redactie: (ten behoeve van lezerscolum in Metronieuws over ‘lef’) (27 mei 2015)